مردم در آن جمع شوند و جزاى عمل خويش را ببينند . » ( 1 ) و در آيهء 77 سورهء شانزدهم ( نحل ) فرموده است : « و كار قيامت ( در سرعت ) همچون چشم بر هم زدن يا نزديك‌تر از آن است . به درستى كه خداوند بر همه كارى تواناست . » ( 2 ) و در آيهء 13 سورهء هفدهم ( بنى اسرائيل ) فرموده است : « و ما كارنامهء هر انسانى را طوق گردنش ساختيم و روز قيامت كتابى براى او بيرون آوريم كه آن را گسترده ببيند . تو خود كارنامه‌ات را بخوان كه تو خود براى رسيدگى به حساب خود كافى هستى . » ( 3 ) و خداوند متعال در آيات 47 تا 49 سورهء هيجدهم ( كهف ) فرموده است : « و ياد آور روزى كه در آن كوهها را به حركت درآوريم و زمين را صاف و هموار بينى و همه را در محشر آوريم و يكى را فرو نگذاريم ، و در صفى بر خدا عرضه كنند ( و به كافران گفته شود ) همان گونه كه اول بار شما را آفريديم ، باز به سوى ما آمديد . بلكه پنداشته بوديد كه هرگز براى شما موعدى قرار نداده‌ايم ، و در آن روز نامهء خلق را پيش نهند و گناهكاران را از آنچه كه در آن كارنامه است ، بيمناك خواهى ديد و مىگويند : اى واى بر ما ! اين چگونه نامه‌يى است كه هيچ كار كوچك و بزرگ را فرو نگذاشته و همه را جمع كرده است ؟ و همهء كارهاى خويش را حاضر يابند و خداوند به هيچ كس ستم نخواهد كرد . » ( 4 ) و خداوند در آيهء 47 سورهء بيست و يكم ( انبياء ) فرموده است : « و ما ترازوهاى عدل را براى روز قيامت خواهيم نهاد و به هيچ كس ستم نخواهد شد و اگر عملى همچون دانهء خردلى باشد ، در حساب آوريم و تنها علم ما از همهء حساب رسان كفايت خواهد كرد . » ( 5 ) و در آيات نخست سورهء بيست و دوم ( حج ) چنين فرموده است : « اى مردم ! از خداى خود بترسيد كه زمين لرزهء قيامت ، حادثهء بس بزرگى است . چون آن روز را ببينيد ، هر زن شيرده ، كودك شيرى خود را از بيم فراموش مىكند و هر زن باردارى ، بار رحم خويش بيفكند و مردم را چون مستان بينى و مست نيستند ، بلكه عذاب خدا سخت است . » ( 6 ) و در آيهء 101 و دو آيهء بعد سورهء بيست و سوم ( مؤمنون ) چنين فرموده است : « و چون نفخه در صور دميده شود ، ديگر نسب و خويشى نخواهد بود و از يك ديگر حال نمىپرسند ، و هر كس ترازويش سنگين است ( و آنان كه ترازويشان سنگين است ) هم